W dobie cyfryzacji niemal każda dziedzina życia przenosi się do Internetu, a świat sztuki – w tym malarstwo, rysunek, grafika czy rzeźba – nie jest wyjątkiem. Muzea, galerie i kolekcjonerzy coraz częściej digitalizują swoje zbiory, udostępniając je online. Digitalizacja pozwala nie tylko na popularyzację kultury, ale też tworzenie materiałów edukacyjnych i badawczych. Jednak w przypadku sztuk wizualnych kwestia prawa autorskiego bywa skomplikowana. Należy więc zastanowić się, kiedy legalnie można reprodukować obrazy i rzeźby oraz publikować ich zdjęcia.
Prawo autorskie chroni twórczość malarską, rzeźbiarską, graficzną i fotograficzną od momentu jej stworzenia. W Polsce ochrona autorskich praw majątkowych trwa 70 lat od śmierci autora (w przypadku współautorstwa – 70 lat od śmierci ostatniego współautora). Po upływie tego okresu utwór wchodzi do domeny publicznej i można go reprodukować, z poszanowaniem autorskich praw osobistych (np. obowiązkiem oznaczenia autora oraz nienaruszania integralności utworu, o ile to możliwe).
Jeśli utwór jest chroniony, reprodukcja – w tym cyfrowa fotografia – co do zasady wymaga zgody uprawnionego z tytułu autorskich praw majątkowych. Wyjątki stanowią przypadki dozwolonego użytku (np. użytek osobisty, cytat, użytek edukacyjny czy informacyjny), przewidziane w ustawie o prawie autorskim. Publikowanie zdjęć w Internecie bez zgody lub poza ramami dozwolonego użytku może skutkować roszczeniami prawnymi.
Digitalizacja dzieła polega zazwyczaj na wykonaniu zdjęcia lub skanu. Istnieje istotna różnica między:
W przypadku rzeźby należy również uwzględnić trójwymiarowy charakter dzieła, który może wpływać na prawa do reprodukcji fotograficznej lub modelu 3D.
Muzea i galerie, jako właściciele fizycznych egzemplarzy dzieł, mogą ustalać własne zasady w zakresie fotografowania i publikacji (np. zakazy w regulaminach), ale nie mogą unieważniać dozwolonego użytku przewidzianego ustawą. Regulaminy często ograniczają fotografowanie i publikowanie zdjęć, szczególnie w celach komercyjnych. Niektóre instytucje oferują zdjęcia dzieł pod licencją Creative Commons lub w ramach programów edukacyjnych. Publikacja zdjęcia w Internecie w celach komercyjnych zwykle wymaga pisemnej zgody instytucji – zwłaszcza gdy muzeum posiada prawa autorskie lub licencję.
Biblioteki, archiwa i muzea publiczne mają szczególne uprawnienia do zwielokrotniania utworów w swoich zbiorach (np. do archiwizacji czy celów edukacyjnych), ale nie obejmuje to automatycznie nieograniczonego publicznego udostępniania online.
Prawo cytatu (art. 29 ustawy) pozwala na korzystanie z urządzonych fragmentów utworów lub drobnych utworów w całości – w zakresie uzasadnionym celami takimi jak wyjaśnianie, analiza krytyczna, nauczanie, prawo gatunku twórczości czy cele informacyjne. Wymaga to wskazania autora i źródła, zachowania proporcji oraz braku obejścia konieczności uzyskania licencji.
W praktyce oznacza to publikację zdjęć fragmentów obrazów czy rzeźb w artykułach lub prezentacjach edukacyjnych. Pełne dzieło opublikowane w sieci w celach komercyjnych rzadko spełnia warunki cytatu – liczy się funkcja cytatu, kontekst i uzasadnienie, a nie sam cel komercyjny.
Digitalizacja sztuk wizualnych daje ogromne możliwości, ale wymaga świadomości prawnej. Kluczowe zasady dla obrazów i rzeźb to:
Świadome stosowanie tych zasad pozwala legalnie publikować zdjęcia obrazów i rzeźb, wspierając rozwój kultury, edukacji i sztuki cyfrowej.
Artykuł został przygotowany we współpracy z adwokat Krystyną Siwicką z kancelarii SKLAW Kancelaria Adwokacka Adwokat Krystyna Siwicka. Artykuł nie stanowi oferty i nie jest reklamą usług.
FORMIO © 2025. All Rights Reserved
Regulamin I Polityka prywatności I Polityka cookies
Używamy plików cookie, aby zapewnić Ci najlepszą jakość przeglądania oraz personalizować zawartość naszej witryny i analizować ruch. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies.